دیگر نیازی نیست منتظر فرهای معمولی بمانید؛ چرا که استفاده از لامپهای مادون قرمز راه حل بهتری برای ساخت سنسورهای بیولوژیکی است.
اگر تجربه کار در اتاقهای پاک برای ساخت سنسورهای بیولوژیکی را دارید، میدانید که صبر کردن چقدر آزاردهنده است.
شما از فرهای هوای گرم معمولی استفاده میکنید؛ یعنی باید کل فر را گرم کنید، سپس هوای داخل فر را، و در نهایت سطح مورد نظر را. این کار مانند گرم کردن یک خانه با گرم کردن کل محله است؛ کاری آهسته و بیفایده.
استفاده از لامپهای مادون قرمز، کل اوضاع را تغییر میدهد. در این روش، انرژی مستقیماً به سطح مورد نظر ارسال میشود؛ بدون نیاز به واسطهها و بدون صبر کردن.
سریع است… واقعاً سریع.
وقتی بتوانید دمای مورد نظر را در چند ثانیه به دست آورید، کل چرخه تولید شما کوتاهتر خواهد شد. این موضوع برای سنسورهای بیولوژیکی بسیار مهم است؛ زیرا مواد حساس میتوانند در صورت قرار گرفتن در معرض حرارت برای مدت طولانی، از بین بروند. بنابراین، توانایی ایجاد حرارت دقیق و سپس توقف آن، بسیار مفید است.
علاوه بر این، کنترل بسیار بهتری نیز وجود دارد.
با استفاده از لامپهای مادون قرمز، میتوانید نور را به نقاط خاصی هدایت کنید؛ نیازی نیست کل دستگاه را گرم کنید تا فقط یک نقطه روی سنسور گرم شود. سیستم خنککننده دستگاه نیز از این موضوع سپاسگزار خواهد بود.
اما یک نکته مهم وجود دارد: به دلیل تمرکز بالای حرارت، باید مراقب کنترلرهای PID باشید؛ اگر دما کمی بیشتر شود، ممکن است لایههای حساس سنسور از بین بروند. البته، کمی تنظیمات لازم است، اما ارزشش را دارد.
همچنین، فضای کمتری نیاز است؛ فرهای معمولی فضای زیادی را اشغال میکنند، اما لامپهای مادون قرمز فضای کمتری را اشغال میکنند. کافی است آنها را به منبع تغذیه با سرعت بالا متصل کنید؛ در نتیجه، فضای زیادی آزاد خواهد شد.
تنها مشکل واقعی، «خط دید» است؛ لامپهای مادون قرمز مانند فلاشها عمل میکنند؛ اگر چیزی مسیر نور را مسدود کند، آن نقطه گرم نخواهد شد. اگر سنسور شما شکل سهبعدی عجیبی داشته باشد یا قسمتهایی داشته باشد که سایه ایجاد کنند، باید زوایای نور را تنظیم کنید یا استفاده از بازتابندهها برای توزیع یکنواخت حرارت کنید.
وقتی این موضوعات را درست کردید، دیگر نخواهید فهمید چرا قبلاً از فرهای هوای گرم استفاده میکردید.